De Nanzi verhalen zijn generaties lang doorverteld. Ze vinden hun oorsprong in de volksfabels over de spin Anansi van de Ashanti uit Ghana. Anansi reist vanaf 1526, het jaar waarin de Portugezen de eerste trans-Atlantische oversteek maken met tot slaafgemaakten naar het Caribisch gebied, Zuid-Amerika en het zuiden van de verenigde Staten. Ook op Aruba, Bonaire en Curaçao kennen we de verhalen over de sluwe spin.

De verhalen veranderden door de jaren heen, werden aangepast aan het tijdsbeeld en de leefomstandigheden van de vertellers en hun publiek. Pas veel later werden de verhalen verzameld, gebundeld en verteld, zoals door Nilda Jesurun Pinto in Cuenta di Nanzi in 1951.

 

ABC Online Media besteedt in maart in 3 delen aandacht aan de Nanzi vertellingen als Antilliaans erfgoed. In deel 1 gaat Aart G. Broek in op het onderwerp “Vermaak in tijden van slavernij”. Na de Tweede Wereldoorlog nam het onderzoek naar de eeuwen van slavernij sterk toe. En daarmee het verlangen om te weten hoe tot slaafgemaakten uit Afrika, of geboren in de Cariben emotioneel overleefden in barre omstandigheden. Onderzocht wordt of de geregistreerde Nanzi verhalen bij dit onderzoek kunnen helpen. In deel 2 bespreekt Broek de aanpassingen aan Nanzi. Deel 2 vind je hier: https://curacao.nu/antilliaans-erfgoed 

 

De oude Nanzi verhalen vormen ook nu nog steeds een inpsiratiebron en leiden tot nieuwe verhalen. Want wat zou Nanzi doen in de tijd waarin we nu leven? Dit inspireerde bijvoorbeeld Joan Leslie  tot het  schrijven van Compa Nanzi's Capriolen (2011). En in 2020 vroeg Eugène Boeldak zich af hoe Nanzi gereageerd zou hebben tijdens een pandemie. Dit leidde tot het tweetalige boek Nanzi i/en Koma Corona, waarin Nanzi zich voor morele keuzes gesteld ziet als de COVID-19-pandemie zich ontvouwt. Wil je kennis maken met zo’n nieuw Nanzi-verhaal? Dat kan nu tegen een verlaagde prijs: www.boekenbestellen.nl/boek/nanzi-i-koma-corona